To pytanie, które często słyszę odkąd mieszkam w Karkonoszach od osób, które jeszcze tutaj nie były. Odpowiedź zawsze brzmi: to zależy. Tutaj następuje konsternacja, no ale jak to? Zależy? Dziś postaram się Wam przybliżyć ten temat.
Karkonosze to są góry. Można mówić, że niskie, że przecież to nie Tatry, ale jednak to góry i nie należy ich lekceważyć. O każdej porze roku co innego może nas w nich czekać, zaskoczyć.
Zdobycie najwyższego szczytu Karkonoszy jest marzeniem i celem wielu osób. Szczyt jest położony na wysokości 1603 m n.p.m. To czy wędrówka będzie trudniejsza, czy łatwiejsza zależy od wielu czynników.
Zacznijmy od trasy, którą wybierzecie. Oto kilka sposobów dotarcia na szczyt od najłatwiejszego do najtrudniejszego:
- kolejką z Pecu po Śnieżką - najłatwiejszym sposobem dotarcia na Śnieżkę jest wjazd kolejką - od czeskiej strony z miejscowości Pec na sam szczyt Śnieżki można wjechać kolejką gondolową(zamkniętą), należy jednak pamiętać, że to czy ona kursuje zależy od warunków pogodowych, a zwłaszcza od siły wiatru. Do Pecu można dojechać busem z Karpacza, bilety najłatwiej kupić w miejscowych biurach podróży i w wysokim sezonie lepiej zrobić to wcześniej by być pewnym, że będziemy mieli miejsce w busie. Tutaj znajdziecie wszystkie informacje na temat cen, godzin otwarcia oraz info czy kolejka danego dnia kursuje: https://www.snezkalanovka.cz/pl/;
- kolejką na Kopę z Karpacza - drugi sposób, który już wymaga trochę wysiłku to kolejka krzesełkowa z Karpacza, działa zarówno latem jak i zimą, poza okresami konserwacji, które najczęściej przypadają w miesiącach poza sezonem, wszelkie informacje na ten temat znajdziecie tutaj: https://karpaczskiarena.pl/. Kolejka zawiezie Was na Kopę skąd dalej szlakiem czarnym ruszycie w kierunku Domu Śląskiego(schronisko) i Śnieżki. Trasa do Domu Śląskiego wyniesie 1,2 km i jakieś 20-30 minut przy dobrych warunkach pogodowych. Wejście na szczyt Śnieżki od Domu Śląskiego w miesiącach letnich odbywa się szlakiem czerwonym tzw. zakosami lub Drogą Jubileuszową czyli szlakiem niebieskim, który jest dłuższy, ale zdecydowanie łatwiejszy. Natomiast zejście ze Śnieżki w kierunku Domu Śląskiego odbywa się w miesiącach letnich tylko i wyłącznie Drogą Jubileuszową. Przewyższenie jakie pokonujemy na tej trasie to około 250 m w górę;
- spacer od Świątyni Wang szlakiem niebieskim - jest to najpopularniejszy i najłatwiejszy szlak, ale zarazem też najdłuższy bo ma około 9km w jedną stronę, przewyższenie jakie pokonujemy to 800 m, więc jest to najłagodniejsze podejście, od Domu Śląskiego znów możemy wybrać wejście Drogą Jubileuszową bądź "zakosami"
- wejście czerwonym szlakiem przez Kocioł Łomniczki (punkt początkowy Karpacz Orlinek) - moim zdaniem najpiękniejszy szlak na Śnieżkę, czynny w okresie letnim, na zimę zamykany z powodu zagrożenia lawinowego, tutaj już musimy się trochę pomęczyć, bo o ile do Schroniska Nad Łomniczką jest jeszcze w miarę łagodnie, pokonujemy 3 km i ok 200 przewyższenia, o tyle już dalej robi się stromo i szlak wiedzie po skałach do samego Domu Śląskiego, na odcinku 2,2 km zdobywamy prawie 400 m wysokości;
Jest jeszcze kilka alternatywnych szlaków oczywiście - można powiedzieć, że plasują się pomiędzy dwoma powyższymi. Każdy z nich ma swoje uroki, ale o nich napiszę w innym artykule.
Tym co może najbardziej utrudnić nam drogę na najwyższy szczyt Karkonoszy i całych Sudetów jest pogoda. To ona tak naprawdę weryfikuje nam, czy wejście będzie bezpieczne czy nie. Karkonosze, a szczególnie sam szczyt Śnieżki, należą do najbardziej zmiennych pogodowo miejsc w Polsce i potrafią zaskoczyć nawet bardzo doświadczonych turystów. Najważniejszą cechą pogody na Śnieżce jest jej gwałtowna zmienność. W dolnych partiach Karkonoszy może być słonecznie i spokojnie, a po 30–60 minutach marszu wyżej wchodzimy w zupełnie inny świat: silny wiatr, mgła i znacznie niższa temperatura. Różnice temperatur między Karpaczem a szczytem potrafią wynosić nawet 10–15°C, a zimą i przy załamaniu pogody jeszcze więcej.
Bardzo charakterystycznym zjawiskiem jest silny wiatr halny karkonoski (tzw. wiatr fenowy). Na Śnieżce regularnie osiąga on bardzo wysokie prędkości, które potrafią dosłownie utrudniać poruszanie się, a w skrajnych przypadkach zmuszać do zawrócenia. Wiatr nie tylko wychładza organizm, ale też utrudnia utrzymanie równowagi na kamienistych, odsłoniętych fragmentach szlaku.
Kolejnym częstym problemem jest mgła i tzw. biała ciemność (whiteout) w zimie. Na Śnieżce chmury bardzo często „siadają” na szczycie. Wtedy widoczność spada do kilku metrów lub mniej, a teren traci orientację przestrzenną – ścieżka, kamienie i zbocza zlewają się w jedną białoszarą przestrzeń. Jeśli jest zima, horyzont dosłownie zlewa nam się z zaśnieżoną wierzchowiną, nasz błędnik zaczyna szwankować i tracimy orientację w terenie. W Karkonoszach na szlakach i obejściach zimowych poustawiane są tyczki, które pomagają nam znaleźć drogę, ale bywa i tak, że ciężko kolejną tyczkę dostrzec pomimo, iż są dość gęsto ustawione.
Nie można też zapominać o nagłych spadkach temperatury i oblodzeniu. Nawet latem na szczycie może być kilka stopni, a przy wietrze odczuwalna temperatura spada jeszcze bardziej. Po deszczu lub przy przymrozkach kamienie na szlaku stają się śliskie, a zimą i wczesną wiosną często występuje twardy lód i zalegający śnieg.
Śnieżka słynie również z burz i gwałtownych wyładowań atmosferycznych. Ze względu na swoją wysokość i eksponowane położenie, szczyt działa jak „magnes” dla chmur burzowych. Burze pojawiają się nagle, często w godzinach popołudniowych, i są szczególnie niebezpieczne ze względu na brak naturalnych osłon.
Przygotowanie do wędrówki - to kluczowa sprawa, odpowiedni ubiór, raczki w zimie, kijki, wszystko to może nam ułatwić wędrówkę i sprawić, że nie będzie to droga przez mękę, a przyjemny trekking.
Podsumowując – wejście na Śnieżkę nie wymaga specjalistycznych umiejętności i przy dobrej pogodzie jest dostępne dla osób o przeciętnej kondycji fizycznej, jednak należy pamiętać o odpowiednim przygotowaniu ubioru, ekwipunku oraz przede wszystkim sprawdzeniu pogody. Warto również przy pomocy mapy papierowej lub dostępnych aplikacji z mapami turystycznymi zaplanować trasę wcześniej.
Jeśli chcesz wejść na Śnieżkę bezpiecznie, dobrze dobraną trasą i bez martwienia się o pogodę, orientację czy organizację wycieczki, możesz skorzystać z usług przewodnika sudeckiego.
Prowadzę również wycieczki indywidualne – dla jednej osoby, pary, rodziny albo małej grupy. Trasę i tempo dopasowuję do Waszej kondycji, doświadczenia i oczekiwań.
Skorzystaj z formularza kontaktowego na głównej stronie i po prostu ciesz się górami, a resztą zajmę się ja.